Kredi sınırlarının belirlenmesinde Bankalar Kanunu kimi esaslar öngörülmüş bulunmaktadır. Bu esesların, birincisi, kredi sınırlarının hesaplanmasında hangi kredilerin ne oranda değerlendirmeye alınacağına, ikincisi adi ortaklıklarda her bir ortağa ilişkin sınırın nasıl belirleneceğine, üçüncüsü ise bu hesaplamada hangi kredilerin göz önünde tutulmayacağına ilişkin bulunmaktadır.

Bu sınırlar yanında, Bankalar Kanunu risksiz oldukları varsayılan bazı işlemleri sayarak, bunları n kredi sınırlarının hesaplanmasında göz önüne alınmayacağını hükme bağlamaktadır. Banka faaliyetlerinin önemli bir bölümünü oluşturan kredi işlemleri, kural olarak, banka ile kredi müşterisi arasında yapılan bir sözleşmeye dayanmakta ve kredi temel olarak nakdi ve gayrinakdi olarak iki türe ayrılmaktadır. Nakdi kredide, bankaların müşterisine geri verilmek üzere bir miktar para vermesi söz konusu iken, gayri nakdi kredide, banka, müşterisi lehine, bir üçüncü kişiye karşı kişisel sorumluluk altına girmektedir.

Bankalar Kanunu, ülke ekonomisinin gereklerine uygun, etkin bir kredi sisteminin kurulması amacıyla, bankaların kendi iştiraklerini finanse eden kuruluşlar olmaktan çıkıp, daha geniş kesimlere kredi veren kuruluşlar haline gelmeleri için iştirak kredilerine de sınır getirmektedir. Bankaların haiz oldukları güveni kesintisiz sürdürmeleri ülke ekonomisi açısından zorunludur. Bu nedenle bankalar üzerinde kurumsal bir denetim ve gözetim sistemi getirilmiş ve TC. Merkez Bankası ile Bankacılık Düzenleme Denetleme Kurumu’nca gerçekleştirilmesi kabul edilmiştir. Her iki birim tarafından gerçekleştirilen denetimler sonucunda bankanın düzenli çalışmadığının belirlenmesi halinde, banka bazı önlemler almak konusunda uyarılmakta, önlemlerin alınmasına karşın bankanın mali bünyesinin güçlendirilmesine imkan bulunmaması halinde ise bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılmaktadır. Bankanın bir başka bankaya devri veya bir başka bankayla birleşmesi Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu’nun iznine tabi kılınmıştır.

Bankaların faaliyetlerine son vermek ve bunları tasfiye etmek istemeleri halinde durumu ilan etmeleri, ilgili kişi ve kurumlara bildirimde bulunmaları gerektirmektedir.